Webradio
Infolijn Islam
0800 200 98

Toespraak van Salah ECHALLAOUI, voorzitter van het Executief van de Moslims van België
Ceremonie ter ere van de heer Antonio TAJANI, voorzitter van het Europees Parlement
Grote Synagoge van Brussel, 28 juni 2017

 

Mijnheer de voorzitter van het Europees Parlement,
Mijnheer de voorzitter van de Israëlitische Consistorie van België,
Monseigneur Guy Harpigny,
Mijnheer de Opperrabbijn van Brussel,
Geachte dames en heren,
Beste vrienden,

Eerst en vooral wil ik de vertegenwoordigers van de Israëlitische eredienst van harte danken voor de ontvangst in deze prachtige synagoge, een plek voor bezinning, bespiegeling en ontmoetingen.

Er is geen betekenisvollere plaats voor dit initiatief dat wordt gedragen door de joodse, katholieke en moslimreligies waar we de heer Antonio TAJANI, voorzitter van het Europees Parlement, ontvangen die een vurige voorstander is van de idee dat de interreligieuze dialoog een centrale rol speelt in de Europese integratie.

Een symbolische plek bovendien voor de eredienst van een duizendjaar oude godsdienst waarvan de erfgenamen de eeuwen hebben doorlopen om soms met gevaar voor eigen leven de boodschap van vrede en liefde te brengen van onze patriarch Abraham, vader van de drie monotheïstische godsdiensten en man Gods, zoals ook te  vinden in de Koran.

De wijsheid van onze menselijke natuur vindt haar diepe wortels in onze geschiedenis, en ondanks de gruweldaden en wreedheden die werden begaan in naam van de godsdienst, hebben de mannen en vrouwen van het geloof een onmiskenbare rol gespeeld in de ontwikkeling van de universele menselijke waarden van vrede, delen, tolerantie en bij de verdediging van de rechten van de mens in hun totaliteit.

Elk van de heilige boeken biedt de mensheid, volgens het voorbeeld van de profeten die ze hebben doorgegeven, en op voorwaarde dat ze op een verstandige en verlichte wijze worden begrepen, instrumenten voor universeel en tijdloos inzicht. Eens in de praktijk toegepast, verlicht dit inzicht het individu dat zich er volledig aan wijdt, en zorgt het voor sereniteit en rust.

Ook voor deze plek geldt dit principe. Buiten blijft de stijl ondanks de imposante gevel eerder sober en relatief onopgesmukt, een grote tegenstelling met de schoonheid, de overvloed aan kleuren en licht die verborgen gaan achter deze muren. Daar bevindt zich ook de echte rijkdom van de mens die hij moet cultiveren.

Zoals gezegd in de Koran: “God verandert niet wat in de mensen is, tot de [individuen die het vormen] veranderen wat in henzelf is” [S.13, v.11]. Wij zijn dus allemaal individueel verantwoordelijk voor de weg die de wereld inslaat. Het besef van dit principe moet centraal in onze gedachten staan, want wat de naties, de gemeenschappen en de individuen verdeelt, zit diep in onszelf verborgen, in onze hovaardige verwaandheid. En zoals de Profeet van de Islam ons in herinnering brengt: “De sterke is niet diegene die de overwinning behaalt op zijn tegenstanders, maar diegene die de overwinning behaalt op zijn ego”.

Hoe somber ook, toch is er hoop in onze tijd. En deze ceremonie vormt daar het bewijs van. De Europese Unie krijgt vaak kritiek van bepaalde van onze medeburgers, maar ze kan ook rekenen op verlichte mensen als de heer Antonio TAJANI. Hij stelt enerzijds alles in het werk om de mensen dichter te brengen bij het Parlement dat ze hebben verkozen om hun stem te laten horen. Anderzijds heeft hij begrepen dat de interreligieuze dialoog bepalend zal zijn binnen de landen die het Europese project zijn toegewijd.

Talrijke vooruitstrevende ideeën, zoals individuele vrijheid en de bescherming van de burgers, ongeacht hun geslacht, hun overtuiging, hun levensfilosofie of hun huidskleur komen voort uit dit grootse project dat Europa uitwerkt.

Wat ons betreft, de moslimminderheid, wij zijn dank verschuldigd aan Europa voor de verdediging van onze rechten en de garantie van de vrijheid van eredienst. Wij hebben trouwens vastgesteld dat het Hof van Justitie van de Europese Unie een inclusievere interpretatie geeft aan de richtlijnen in verband met de religieuze vrijheden (ritueel slachten, dragen van confessionele tekens, besnijdenis…) dan bepaalde landen van de Europese Unie.

Door de initiatieven die werden gestart door het Europees Parlement kunnen we vaststellen dat godsdienst en politiek wel degelijk kunnen samenwerken aan het welzijn van de bevolkingen die het Europese huis dat het onze is, bewonen. Als het principe van de scheiding van kerk en staat, dat onze landen zo na aan het hart ligt, het basisprincipe is voor harmonieus samenleven, dan heeft deze religieus/politieke scheiding uiteindelijk alleen betrekking op de uitoefening van macht om een strikte neutraliteit te garanderen van de leidende instanties naar alle samenstellende delen van onze maatschappij toe.

Op het gebied van ethica en moraliteit, rechtvaardigheid en gelijkheid moeten de religieuze en politieke wereld zich onverwijld verenigen om dit model van een inclusieve maatschappij voor te stellen, gebaseerd op gezonde waarden, gesteund op, en dit vormt de basis voor het succes, het voorbeeld van de mensen die verantwoordelijkheid dragen voor de Europese burgers.

Toch moeten we toegeven dat de uitdagingen enorm blijven. Zoals ook de heer Tajani onlangs nog zei in zijn toespraak bij de opening van de conferentie inzake het beheer van de migratiestromen, maken onze medeburgers zich zorgen over de sterke toename van het aantal asielzoekers aan de Europese grenzen, vrezen ze enerzijds dat onze landen overspoeld gaan worden door deze migratiegolf, maar tonen ze anderzijds mededogen voor deze mensen, deze families die gevlucht zijn voor onhoudbare dramatische situaties.

Zoals ik al eerder zei, wij dragen allemaal een deel van de verantwoordelijkheid, niet voor wat er geschied is maar tenminste voor wat daarna gebeurt. Daarom moeten wij goed nadenken over wat we gaan doen en welke acties we gaan ondernemen, en moeten we daarbij ook rekening houden met de realiteit rondom ons. We mogen niet voorbijgaan aan de angst die sommige van onze medeburgers overspoelt in het licht van de onzekere toekomst, wij moeten er begrip voor hebben, deze angst begeleiden en antwoorden aandragen om op een duurzame en overtuigende manier het hoofd te bieden aan het xenofobe discours.

Dit principe is ook van toepassing op de strijd tegen het terrorisme: hoeveel van onze jongeren zijn er naar Syrië vertrokken na een expliciete radicalisering, sta me toe dat ik deze uitdrukking gebruik. Nogmaals als we de zaken op een heldere manier willen bekijken, dan moeten we eerst en vooral toegeven dat wij niet geslaagd zijn in de strijd tegen de extremisten en moeten we de reële impact daarvan erkennen. Maar na deze vaststelling moeten we alles in het werk stellen zodat dit zich niet herhaalt, moeten we een weerwoord vinden tegen de greep die bepaalde haatpredikers op onze jongeren hebben.

In die zin ben ik van mening dat deze ceremonie een reële kans vormt om onze inspanningen te bundelen en op basis van onze respectievelijke ervaringen samen inspiratie op te doen voor oplossingen op lange termijn. Dit om de Europese Unie en de verschillende religies die er in voorkomen, opnieuw een sleutelrol te geven, niet alleen in de toekomst van ons continent maar ook in de richting die de mensheid uitgaat op het einde van dit decennium.

Natuurlijk zijn er verschillen tussen de mensen, Maar wat hen verenigt, is ook een dominerende realiteit! In die zin kunnen de grote godsdiensten, indien goed begrepen – en dit kunnen we niet genoeg benadrukken – een verenigende rol spelen. Op hun manier hebben zij altijd al bevestigd wat ook de wetenschappen vandaag vaststellen: wij delen een gemeenschappelijke oorsprong, het universum en alles daarin put uit een universele bron die met de tijd gediversifieerd is en geleid heeft tot de wereld die wij vandaag kennen. Als onze oorsprong gemeenschappelijk is, dan is onze toekomst het des te meer!

Deze lering zit in het DNA van de islam: van Abraham tot Mohammed erkent en respecteert onze godsdienst alle profeten en boodschappers die het geloof in God uitdragen. In zijn tekst nodigt de Koran ons niet alleen uit om respect te hebben voor de diversiteit van alle mensen die onze aarde bevolken, maar ook om elkaar tegemoet te komen. En datzelfde geldt voor de drie monotheïstische godsdiensten.

Zo lezen we in soera 3 van de Koran, vers 84 “Wij geloven in God en wat ons is geopenbaard, en wat werd geopenbaard aan Abraham, Ismaël, Isaac, Jacob en de afstammelingen, en aan wat aan Mozes, Jezus en aan de profeten werd geopenbaard door hun heer: wij maken geen enkel onderscheid tussen hen; en aan Hem zijn wij toegewijd”.

Ik sluit hier af met de woorden van onze gastheer in zijn oproep tot compromisloze geweldloosheid: “Wie schiet in de naam van God, schiet op God”

Blijf op de hoogte, abonneer u op onze nieuwsbrief